fbpx
0 items0,00

Brak produktów w koszyku.

CUKRZYCA I TOPINAMBUR

Ponad 170 milionów ludzi na całym świecie cierpi na cukrzycę, a jej liczba gwałtownie rośnie. Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że do 2025 roku problem cukrzycy może dotyczyć 300 milionów osób.

Analiza drobnoustrojów jelitowych wykazała, że osoby, u których poprawił się metabolizm glukozy oraz wrażliwość na insulinę miały odmienne mikrobiomy jelitowe. Żyjące w ich jelitach bakterie były w stanie wytworzyć więcej krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych i rozkładać więcej rozgałęzionych aminokwasów.

Cukrzyca typu pierwszego

cukrzyca insulinozależna

Zawarta w topinamburze inulina wnika do komórek organizmu bez udziału insuliny. W ten sposób w pełni zastępuje glukozę w procesach metabolicznych. Zaś ustabilizowany poziom cukru we krwi, stymuluje trzustkę do wytwarzania insuliny. Stymulacja pracy trzustki następuje wskutek współdziałania kompleksu naturalnych składników bulwy, a w szczególności witamin B1 i B3, karotenoidów, aminokwasów, izoleucyny i metioniny> ponadto w tym procesie uczestniczą cynk, krzem, potas, fosfor, magnez, mangan i chrom. 

cukrzyca typu 2

cukrzyca insulinoniezależna

Topinambur zwiększa wrażliwość komórek na insulinę. Zmniejsza wchłanianie glukozy z jelita do krwi, stymuluje naturalną produkcję insuliny, zwiększa wytwarzanie glikogenu w wątrobie. Regularne stosowanie produktów na bazie topinamburu przyczynia się do znacznej poprawy metabolizmu lipidów i obniżenia wagi u pacjentów z cukrzycą typu 2 ,obniżenie poziomu cholesterolu we krwi; poprawia pracę wątroby, normalizuje syntezę hormonów kory nadnerczy, hormonów gruczołów płciowych i tarczycy. Inuliny i fruktooligosacharydy nie są wchłaniane w jelitach (Rumessen i wsp., 1990), a zatem nie wpływają na poziomy insuliny, ponieważ organizm nie ma w ogóle potrzeby wytwarzania insuliny. Spożywanie sacharozy lub glukozy powoduje wzrost poziomu cukru we krwi,  nie obserwuje się tego niekorzystnego efektu przy spożywaniu  topinamburu lub fruktooligosacharydów (Roch-Norlund i wsp., 1972).

Dlatego spożywanie pokarmów bogatych w inuliny pomaga przywrócić prawidłowy poziom cukru we krwi, podczas gdy żywność zawierająca skrobię i sacharozę podwyższa go. Eksperymenty przeprowadzone w latach 80 i 90 ubiegłego wieku potwierdziły korzystną rolę pokarmów bogatych w inulinę w diecie cukrzycowej. Wykazano, że dzienne spożycie fruktooligosacharydów obniża poziom cukru we krwi zarówno u osób chorych na cukrzycę, jak i zdrowych (Luo i wsp., 1996, Yamashita i wsp., 1984), inuliny zmniejszają szczyty insuliny w porównaniu do diet zawierających inne węglowodany (Rumessen i wsp., 1990).

Stare naturalne sposoby leczenia cukrzycy

Na całym świecie jest bardzo wiele roślin zawierających inulinę, które od zawsze były stosowane w leczeniu cukrzycy. Grecki lekarz Theophrastus używał do leczenia choroby korzeń mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale L.), rośliny stosowanej również jako wczesne leczenie w Eurazji. W Ameryce Północnej korzeń omanu wielkiego (Inula helenium L.) był historycznie stosowany w celu obniżenia poziomu cukru we krwi (Tungland, 2003). W 1874 roku stwierdzono, że w moczu diabetyków, którym podawano dzienną dawkę topinamburu od 50 do 120 g nie pojawił się cukier, (Külz, 1874). Topinamburem karmiono pacjentów z cukrzycą w 1920 roku.(np. Carpenter and Root, 1928). Zastąpiono nimi inne pokarmy zawierające węglowodany, takie jak ziemniaki, w okresach od 6 dni do kilku miesięcy. Wzrost stężenia cukru we krwi po spożyciu topinamburu (0,02 do 0,07% w ciągu 3 godzin) był znacznie niższy. (Root and Baker, 1925).

Badania kliniczne przeprowadzone

w szpitalu miejskim w Krasnodarze

w okresie od 01.12.92r. do 31.01.93r. na oddziale gastroenterologii podawano pacjentom proszek z topinamburów. U pacjentów z cukrzycą, ok 6-10 dnia przyjmowania leku badania nie wykazały podwyższonego poziomu cukru. Jeden pacjent był leczony w stanie śpiączki z powodu hiperglikemii – w tym przepadku, po 3 dniu terapii cukier we krwi był na górnej granicy normy; został wypisany ze szpitala w 20 dniu terapii i kontynuowano dalsze podawanie proszku warunkach ambulatoryjnych w sumie w ciągu 40 kolejnych dni.

Wnioski

Spożywanie topinamburu  eliminuje ostre wahania stężenia cukru we krwi w ciągu dnia, a tym samym znacznie zmniejsza się dzienne zapotrzebowanie na insulinę. Zawarte w topinamburze pektyny, inulina i nierozpuszczalne włókna, wiążą z komórek i wydalają szkodliwe produkty uboczne powstające w wyniku metabolizmu, min. aceton. Świerzy i proszkowany topinambur wykazuje zwiększenie przyswajania pokarmu z jelit, uwalniania i usuwa toksyny, a także uruchamia naprawcze procesy w organizmie; wzmacnia układ immunologiczny, normalizuje motorykę przewodu pokarmowego; wykazuje działania przeciwzapalne; normalizuje procesy przemiany materii. Z kolei stałe stężenie fruktozy we krwi stymuluje naturalną syntezę insuliny w trzustce.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *